Mooie reportage met een pleidooi van mij voor publieke dakparken op de toppen van onze kunstmatige rotsformaties – de stad – die je, net als bergtoppen, eigenlijk van ons allemaal wil hebben. Een pleidooi sowieso om daken veel meer te gebruiken – anders gooi je wereld weg, en ook nog eens de mooiste meters! Op het dak is alles leuker, intenser en zijn je zorgen en dagelijkse beslommeringen juist kleiner. Leve het dak!
